پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

مفردات

شمارهٔ ۲

خیری که برآیدت به توفیق از دست

در حق کسی کن که درو خیری هست

ادامه‌ی مفردات

  1. شمارهٔ ۴کس نیست که مهر تو درو شاید بست
  2. شمارهٔ ۵دولت جاوید به طاعت درست
  3. شمارهٔ ۶گوینده را چه غم که نصیحت قبول نیست
  4. شمارهٔ ۷رفتن چو ضرورت‌است و منزل به گذاشت،
  5. شمارهٔ ۸هر که گوید کلاغ چون باز است
  6. شمارهٔ ۹گر راه نمایی، همه عالم راه‌است
  7. شمارهٔ ۱۰خواهی که به طبعت همه کس دارد دوست
  8. شمارهٔ ۱۱اگر بَوّاب و سرهنگان هم از درگه برانندت،
همه‌ی مفردات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.