پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

مفردات

شمارهٔ ۱۸

وقتی دل دوستان به جنگ آزارند

چندانکه نه جای آشتی بگذارند

ادامه‌ی مفردات

  1. شمارهٔ ۲۰دروغی که حالی دلت خوش کند
  2. شمارهٔ ۲۱غریب شهر کسان تا نبوده باشد مرد
  3. شمارهٔ ۲۲سلطان که به منزل گدایان آید
  4. شمارهٔ ۲۳در طالع من نیست که نزدیک تو باشم
  5. شمارهٔ ۲۴نیافرید خدایت به خلق حاجتمند
  6. شمارهٔ ۲۵گر ز هفت آسمان گزند آید
  7. شمارهٔ ۲۶در گرگ نگه مکن که بزغاله برد
  8. شمارهٔ ۲۷بشنو که من نصیحت پیران شنیده‌ام
همه‌ی مفردات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.