سعدی
شمارهٔ ۳۸
سفله را قوت مده چندانکه مستولی شود
گرگ را چندانکه دندان تیزتر خونریزتر
سعدی
ادامه‌ی مفردات
- شمارهٔ ۴۰بزرگی نماند بر آن پایدار
- شمارهٔ ۴۱چه داند خوابناک مست مخمور
- شمارهٔ ۴۲دو عاشق را به هم بهتر بود روز
- شمارهٔ ۴۳به شکر آنکه تو در خانه‌ای و اهلت پیش
- شمارهٔ ۴۴جایی نرسد کس به توانایی خویش
- شمارهٔ ۴۵زنده‌دل از مرده نصیحت نیوش
- شمارهٔ ۴۶یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش
- شمارهٔ ۴۷کوته‌نظران را نبود جز غم خویش
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.