پرش به محتوای اصلی
سعدی

سعدی

باب هفتم در عالم تربیت

۲۹ شعر

فهرست اشعار

  1. بخش ۱ - سر آغاز سخن در صلاح است و تدبیر و خوی
  2. بخش ۲ - گفتار اندر فضیلت خاموشی اگر پای در دامن آری چو کوه
  3. بخش ۳ - حکایت سلطان تَکِش و حفظ اسرار تَکِش با غلامان یکی راز گفت
  4. بخش ۴ - حکایت در معنی سلامت جاهل در خاموشی یکی خوب‌خلقِ خَلَق‌پوش بود
  5. بخش ۵ - حکایت یکی ناسزا گفت در وقتِ جنگ
  6. بخش ۶ - حکایت عَضُد و مرغانِ خوش‌آواز عَضُد را پسر سخت رنجور بود
  7. بخش ۷ - حکایت شنیدم که در بزم ترکان مست
  8. بخش ۸ - حکایت دو کس گرد دیدند و آشوب و جنگ
  9. بخش ۹ - حکایت در فضیلت خاموشی و آفت بسیار سخنی چنین گفت پیری پسندیده هوش
  10. بخش ۱۰ - حکایت در خاصیت پرده پوشی و سلامت خاموشی یکی پیش داود طائی نشست
  11. بخش ۱۱ - گفتار اندر غیبت و خلل‌هایی که از وی صادر شود بد اندر حق مردم نیک و بد
  12. بخش ۱۲ - حکایت مرا در نظامیه ادرار بود
  13. بخش ۱۳ - حکایت کسی گفت حجاج خون‌خواره‌ای است
  14. بخش ۱۴ - حکایت شنیدم که از پارسایان یکی
  15. بخش ۱۵ - حکایت روزه در حال طفولیت به طفلی درم رغبت روزه خاست
  16. بخش ۱۶ - حکایت طریقت شناسان ثابت قدم
  17. بخش ۱۷ - گفتار اندر کسانی که غیبت ایشان روا باشد سه کس را شنیدم که غیبت رواست
  18. بخش ۱۸ - حکایت دزد و سیستانی شنیدم که دزدی درآمد ز دشت
  19. بخش ۱۹ - حکایت اندر نکوهش غمازی و مذلت غمازان یکی گفت با صوفی‌یی در صفا
  20. بخش ۲۰ - حکایت فریدون و وزیر و غماز فریدون وزیری پسندیده داشت
  21. بخش ۲۱ - گفتار اندر پرورش زنان و ذکر صلاح و فساد ایشان زنِ خوبِ فرمانبَرِ پارسا
  22. بخش ۲۲ - حکایت جوانی ز ناسازگاریِ جُفت
  23. بخش ۲۳ - گفتار اندر پروردن فرزندان پسر چون ز ده بر گذشتش سنین
  24. بخش ۲۴ - حکایت شبی دعوتی بود در کوی من
  25. بخش ۲۵ - گفتار اندر پرهیز کردن از صحبت احداث خرابت کند شاهد خانه کن
  26. بخش ۲۶ - حکایت در این شهر باری به سمعم رسید
  27. بخش ۲۷ - حکایت درویش صاحب‌نظر و بقراط حکیم یکی صورتی دید صاحب جمال
  28. بخش ۲۸ - گفتار اندر سلامت گوشه‌نشینی و صبر بر ایذاء خلق اگر در جهان از جهان رسته‌ای است،
  29. بخش ۲۹ - حکایت جوانی هنرمند فرزانه بود

متن اشعار به نقل از گنجور.