فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ دردا که دلم بوی دوایی نشنود
- شمارهٔ ۲ گردل گویم به منتهایی نرسید
- شمارهٔ ۳ هر چیز تو را همی جمالی دگر است
- شمارهٔ ۴ این بادیهٔ تو را سری پیدا نه
- شمارهٔ ۵ عشق تو که ذرّه ذرّه تابنده بدوست
- شمارهٔ ۶ دردا که دلم سایهٔ اقبال ندید
- شمارهٔ ۷ جانم چو ز کنهِ کار آگاه نبود
- شمارهٔ ۸ تا خرقهٔ سروری ز سر بفکندیم
- شمارهٔ ۹ چون دیده سپید شد نظر چند کنیم
- شمارهٔ ۱۰ عمری به هوس نخل معانی بستم
- شمارهٔ ۱۱ عمری بدویدم از سر بیخبری
- شمارهٔ ۱۲ گر من فلکم به مرتبت ور ملخم
- شمارهٔ ۱۳ از حادثهٔ آب و گلم هیچ آمد
- شمارهٔ ۱۴ آن دل که سراسیمهٔ عالم بودی
- شمارهٔ ۱۵ گر قصد فلک کنم به پیشان نرسم
- شمارهٔ ۱۶ در حیرت و سودا چه توانم کردن
- شمارهٔ ۱۷ زین پیش دلم بستهٔ پندار آمد
- شمارهٔ ۱۸ آن سالکِ گرمرو که نامش جان است
- شمارهٔ ۱۹ در آرزوی چشمهٔ حیوان مردم
- شمارهٔ ۲۰ چندان که دل من به سفر بیش دَرَست
- شمارهٔ ۲۱ گاهی به کمال برتر از خورشیدم
- شمارهٔ ۲۲ ای دل غم جان محنت اندیش ببین
- شمارهٔ ۲۳ که گفت ترا که راه اندوهش گیر
- شمارهٔ ۲۴ دردا که دلم به هیچ درمان نرسید
- شمارهٔ ۲۵ جانان آمد قصد دل و جانم کرد
- شمارهٔ ۲۶ هر لحظه می یی به جان سرمست دهد
- شمارهٔ ۲۷ ای دل! تو چو مردان به رهِ پرخطری
- شمارهٔ ۲۸ هر چند که این حدیث جستی تو بسی
- شمارهٔ ۲۹ جانی که به راه رهنمون دارد رای
- شمارهٔ ۳۰ چون هر نفسی ز درد مهجورتری
- شمارهٔ ۳۱ دل در ره او تصرّف خویش ندید
- شمارهٔ ۳۲ در بادیه ای که عقل را راهی نیست
- شمارهٔ ۳۳ ای دل! دانی که او سزاوار تو نیست
- شمارهٔ ۳۴ گر در همه عمر در سفر خواهی بود
- شمارهٔ ۳۵ ای دل بندی بس استوارت افتاد
- شمارهٔ ۳۶ هر روز به عالمی دگرگون برسی
- شمارهٔ ۳۷ هر چند که اهل راز میباید گشت
- شمارهٔ ۳۸ گاه از مویی مشوشت باید شد
- شمارهٔ ۳۹ جانا زغمت بسوختی جان، ما را
- شمارهٔ ۴۰ گر جان گویم برآمد و حیران شد
- شمارهٔ ۴۱ اینجا که منم، پردهٔ پندار بسی است
- شمارهٔ ۴۲ در عالم خوف روزگاری دارم
- شمارهٔ ۴۳ گر شادی تو معتبرم می‌آید
- شمارهٔ ۴۴ تا زلف تو چون کمند میبینم من
- شمارهٔ ۴۵ ای گم شده از جای به صد جای پدید
متن اشعار به نقل از گنجور.