پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی

رباعیات

۱۶۵ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۶۱ شوخی که مرا درگه و بیگه سوزد
  2. شمارهٔ ۶۲ آن تازه نهال چند سرکش باشد
  3. شمارهٔ ۶۳ چون کار تو دل شکستن من باشد
  4. شمارهٔ ۶۴ تا کی رخم از گلاب گلگون باشد
  5. شمارهٔ ۶۵ آن چشم که فتنه دل و دین باشد
  6. شمارهٔ ۶۶ آن را که به ایزد سر و کاری باشد
  7. شمارهٔ ۶۷ هر روز دلم را اسیر خالی باشد
  8. شمارهٔ ۶۸ عاشق شب وصل یار هم درد کشد
  9. شمارهٔ ۶۹ تا یار سیه بیهوش چو بخت من شد
  10. شمارهٔ ۷۰ شوخی که دلش داغ دل گلشن شد
  11. شمارهٔ ۷۱ هرچند که عمر مایه ناز آمد
  12. شمارهٔ ۷۲ شوخی که جفا به از وفا میداند
  13. شمارهٔ ۷۳ دونی دو که مردهای بنگ و برشند
  14. شمارهٔ ۷۴ مرغ دل من هم به رو هم بال افکند
  15. شمارهٔ ۷۵ تا جان تو عزم رفتن از تن نکند
  16. شمارهٔ ۷۶ عاشق باید که از طلب ننشیند
  17. شمارهٔ ۷۷ جمعی که ثنات رایگان میگویند
  18. شمارهٔ ۷۸ گر تیرگی روز من غم فرسود
  19. شمارهٔ ۷۹ ای آن که تو را میل به گلزار بود
  20. شمارهٔ ۸۰ ای آن که تو را مدار بر زور بود
  21. شمارهٔ ۸۱ آن بی حاصل که وصل بگذاشته بود
  22. شمارهٔ ۸۲ دی بابت هرزه گرد بی حاصل خود
  23. شمارهٔ ۸۳ نقش رخ او ز چشم بینا نرود
  24. شمارهٔ ۸۴ از گریه اگر چه یار همدم نشود
  25. شمارهٔ ۸۵ ای چشمم از انتظار روی تو سفید
  26. شمارهٔ ۸۶ اول طلب بخت بلندی باید
  27. شمارهٔ ۸۷ از دیده زهاد اگر زود آید
  28. شمارهٔ ۸۸ در علم و عمل هرکه مکمل گردید
  29. شمارهٔ ۸۹ عمریست که دل حدیث وصلت گوید
  30. شمارهٔ ۹۰ ای راحت دیده و دل ای نور بصر
  31. شمارهٔ ۹۱ در دام تو هر دم کشم آزار دگر
  32. شمارهٔ ۹۲ اینک مشهد ای دل از غفلت کور
  33. شمارهٔ ۹۳ تا نزد یکی بیار زو دوری دور
  34. شمارهٔ ۹۴ از چشم تو مرد و زن نفورند نفور
  35. شمارهٔ ۹۵ ای خواجه به سوی حق ز دنیای مجاز
  36. شمارهٔ ۹۶ یک ذره ز خاک پای آن ماه طراز
  37. شمارهٔ ۹۷ ای آن که به حسن و حسن صوتی ممتاز
  38. شمارهٔ ۹۸ دور از رخ دلگشایت ای مایه ناز
  39. شمارهٔ ۹۹ بی گریه به سر نمی برم نیم نفس
  40. شمارهٔ ۱۰۰ آن دل که هوس داشت اسیر همه کس
  41. شمارهٔ ۱۰۱ شهانه دلم ساخت مفتون زلفش
  42. شمارهٔ ۱۰۲ آن خواجه که کم باد ز عالم نامش
  43. شمارهٔ ۱۰۳ رفتن نتوان به کوی آن کافر کیش
  44. شمارهٔ ۱۰۴ چندان که دلم پیش تو می سوزد بیش
  45. شمارهٔ ۱۰۵ هند وی سر زلف تو ای کافر کیش
  46. شمارهٔ ۱۰۶ دانم کنم آرزو حیرانی خویش
  47. شمارهٔ ۱۰۷ ای برده هوا سوی سماکت به سمک
  48. شمارهٔ ۱۰۸ چون دور کنم رقیب رازان ناپاک
  49. شمارهٔ ۱۰۹ وصل تو به سیم و زر نکرد حاصل
  50. شمارهٔ ۱۱۰ دل وصل تو خواهد ز من ای مهر گسل
  51. شمارهٔ ۱۱۱ در طره چون شبش دل شعله مثال
  52. شمارهٔ ۱۱۲ هجوم نگذارد از کف ای مایه بخل
  53. شمارهٔ ۱۱۳ اشکم همه صرف شد در اندیشه ی دل
  54. شمارهٔ ۱۱۴ دی توبه به امر دوستی بشکستم
  55. شمارهٔ ۱۱۵ دایم ز تو من کرانه ای میجستم
  56. شمارهٔ ۱۱۶ گفتی که چرا بداخترت میگفتم
  57. شمارهٔ ۱۱۷ از بس که زالفت خسان خون خوردم
  58. شمارهٔ ۱۱۸ هر چند که سعی در رضایت کردم
  59. شمارهٔ ۱۱۹ چون مهر سفر به هفت کشور کردم
  60. شمارهٔ ۱۲۰ ای آن که روی به کوی بیداد گرم

متن اشعار به نقل از گنجور.