پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۵

هند وی سر زلف تو ای کافر کیش

گر میل ندارد که بدزد و دل خویش

از بهر چه بینمش بر اطراف رخت

چون دزد به ماهتاب پیچان بر خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۷ای برده هوا سوی سماکت به سمک
  2. شمارهٔ ۱۰۸چون دور کنم رقیب رازان ناپاک
  3. شمارهٔ ۱۰۹وصل تو به سیم و زر نکرد حاصل
  4. شمارهٔ ۱۱۰دل وصل تو خواهد ز من ای مهر گسل
  5. شمارهٔ ۱۱۱در طره چون شبش دل شعله مثال
  6. شمارهٔ ۱۱۲هجوم نگذارد از کف ای مایه بخل
  7. شمارهٔ ۱۱۳اشکم همه صرف شد در اندیشه ی دل
  8. شمارهٔ ۱۱۴دی توبه به امر دوستی بشکستم
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.