پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۶

دانم کنم آرزو حیرانی خویش

سامان کسان و نابسامانی خویش

من عادت زلف یار دارم خواهم

جمعیت دل ها و پریشانی خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۸چون دور کنم رقیب رازان ناپاک
  2. شمارهٔ ۱۰۹وصل تو به سیم و زر نکرد حاصل
  3. شمارهٔ ۱۱۰دل وصل تو خواهد ز من ای مهر گسل
  4. شمارهٔ ۱۱۱در طره چون شبش دل شعله مثال
  5. شمارهٔ ۱۱۲هجوم نگذارد از کف ای مایه بخل
  6. شمارهٔ ۱۱۳اشکم همه صرف شد در اندیشه ی دل
  7. شمارهٔ ۱۱۴دی توبه به امر دوستی بشکستم
  8. شمارهٔ ۱۱۵دایم ز تو من کرانه ای میجستم
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.