پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۳

رفتن نتوان به کوی آن کافر کیش

از بس که گلست ره به خون دل خویش

آری مثل ست این که هر شخصی را

هرچیز که در دل است می آید پیش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۵هند وی سر زلف تو ای کافر کیش
  2. شمارهٔ ۱۰۶دانم کنم آرزو حیرانی خویش
  3. شمارهٔ ۱۰۷ای برده هوا سوی سماکت به سمک
  4. شمارهٔ ۱۰۸چون دور کنم رقیب رازان ناپاک
  5. شمارهٔ ۱۰۹وصل تو به سیم و زر نکرد حاصل
  6. شمارهٔ ۱۱۰دل وصل تو خواهد ز من ای مهر گسل
  7. شمارهٔ ۱۱۱در طره چون شبش دل شعله مثال
  8. شمارهٔ ۱۱۲هجوم نگذارد از کف ای مایه بخل
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.