پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۶۴

تا کی رخم از گلاب گلگون باشد

دل برکندم چند جگر خون باشد

دی میرفتی ز چشم و جانم میرفت

رفتی ز دل امروز دلم چون باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۶آن را که به ایزد سر و کاری باشد
  2. شمارهٔ ۶۷هر روز دلم را اسیر خالی باشد
  3. شمارهٔ ۶۸عاشق شب وصل یار هم درد کشد
  4. شمارهٔ ۶۹تا یار سیه بیهوش چو بخت من شد
  5. شمارهٔ ۷۰شوخی که دلش داغ دل گلشن شد
  6. شمارهٔ ۷۱هرچند که عمر مایه ناز آمد
  7. شمارهٔ ۷۲شوخی که جفا به از وفا میداند
  8. شمارهٔ ۷۳دونی دو که مردهای بنگ و برشند
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.