پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۹۰

ای راحت دیده و دل ای نور بصر

تا کی به غم و هجر برم عمر به سر

انداختی از نظر چو بشکست دلم

آری چو شکست آینه افتد ز نظر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۲اینک مشهد ای دل از غفلت کور
  2. شمارهٔ ۹۳تا نزد یکی بیار زو دوری دور
  3. شمارهٔ ۹۴از چشم تو مرد و زن نفورند نفور
  4. شمارهٔ ۹۵ای خواجه به سوی حق ز دنیای مجاز
  5. شمارهٔ ۹۶یک ذره ز خاک پای آن ماه طراز
  6. شمارهٔ ۹۷ای آن که به حسن و حسن صوتی ممتاز
  7. شمارهٔ ۹۸دور از رخ دلگشایت ای مایه ناز
  8. شمارهٔ ۹۹بی گریه به سر نمی برم نیم نفس
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.