پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۸۱

آن بی حاصل که وصل بگذاشته بود

دوری از یار سهل پنداشته بود

میرفت و دل شکسته با خود میبرد

مسکین آتش به توشه برداشته بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۳نقش رخ او ز چشم بینا نرود
  2. شمارهٔ ۸۴از گریه اگر چه یار همدم نشود
  3. شمارهٔ ۸۵ای چشمم از انتظار روی تو سفید
  4. شمارهٔ ۸۶اول طلب بخت بلندی باید
  5. شمارهٔ ۸۷از دیده زهاد اگر زود آید
  6. شمارهٔ ۸۸در علم و عمل هرکه مکمل گردید
  7. شمارهٔ ۸۹عمریست که دل حدیث وصلت گوید
  8. شمارهٔ ۹۰ای راحت دیده و دل ای نور بصر
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.