پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

غزلیات

شمارهٔ ۷۷

ز هجرانت چنانم جان بسوزد

که بر جانم دل هجران بسوزد

ز می چون لعل سازی آتشین رنگ

خضر در چشمه حیوان بسوزد

ز جور پاسبانش بیم آن است

که آهم خانه کیوان بسوزد

مده زاهد رهم درکعبه ترسم

ز دود کفر من ایمان بسوزد

ز پیکان تو گفتم دل بسوزم

کنون ترسم ز دل پیکان بسوزد

سبق خوان کتاب عشق جانان

گنه نبود اگر قرآن بسوزد

چو شد یعقوب رخت افکند یغما

الهی کلبه احزان بسوزد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۹در بتکده گر خانه ای آباد توان کرد
  2. شمارهٔ ۸۰تا به خاطر مژه و ابروی توام بر گذرد
  3. شمارهٔ ۸۱شراب از خم به جام آمد خوش آمد
  4. شمارهٔ ۸۲لبت از می چو لعل رنگ آید
  5. شمارهٔ ۸۳آنچه با من سوز عشق وی کند
  6. شمارهٔ ۸۴تا کنم چاک به کوی تو گریبانی چند
  7. شمارهٔ ۸۵سر زهی دولت اگر در قدمت خاک آید
  8. شمارهٔ ۸۶زور دستان بنهد زال صفت زار آید
همه‌ی غزلیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.