تا چند بر من از تو بیداد رفته باشد
یک مشت خاک تا کی بر باد رفته باشد
بعد از وفات بفرست بر روح من درودی
مپسند کز حریمت ناشاد رفته باشد
خونم بشست از دست شاید که وعدهٔ قتل
آن یار بی‌وفا را از یاد رفته باشد
آنجا که قامت او برپا کند قیامت
صد کوه صبر و طاقت بر باد رفته باشد
از اضطراب واقف در دام مرد صیدم
دلگیر از سر من صیاد رفته باشد
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.