شمارهٔ ۱۱۸
ای بسته کمر شکست ما را
بر هم زده بند و بست ما را
از دست تو کار ما شد از دست
بگذار ز دست دست ما را
تا دید رقیب داغ گردید
با لاله‌رخان نشست ما را
تیرم ز هدف خطا بگردید
لرزید ز دست شست ما را
با روی نکو نشست واقف
این بود مگر الست ما را
ادامه‌ی غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۰در موج‌خیز چشم خودم تا گلو در آب
- شمارهٔ ۱۲۱ای با لطافتِ عرقِ تو گلاب آب
- شمارهٔ ۱۲۲من مردم و نمی‌کندم یاد یا نصیب
- شمارهٔ ۱۲۳مرا بهانهٔ آن شوخ کرد خانه‌خراب
- شمارهٔ ۱۲۴آن جوان رفت و من از گریه شدم پیر در آب
- شمارهٔ ۱۲۵چو دل با زلف جانان شد مصاحب
- شمارهٔ ۱۲۶تو را در آینه با خویشتن سروکار است
- شمارهٔ ۱۲۷دیدار یار از لب بامی مرا بس است
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.