شمارهٔ ۴۷۳

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۴۷۵از ناز اگر نیایی، خود در خیال مردم
2. شمارهٔ ۴۷۶ز غصه جان نبری، بی حذر ازین مردم!
3. شمارهٔ ۴۷۷نهادم عینک و، ملک عدم را بی خفا دیدم
4. شمارهٔ ۴۷۸ز بس نومیدی، از امیدهای خویشتن دیدم
5. شمارهٔ ۴۷۹چو رنگ خویش، هردم انقلاب ساکنی دارم
6. شمارهٔ ۴۸۰بشکند از ناتوانی استخوان در پیکرم
7. شمارهٔ ۴۸۱چو تار چنگ کند گوشمال غم سازم
8. شمارهٔ ۴۸۲ز غم گر سوختم، نزدیک یار مهوش خویشم