شمارهٔ ۳۶۲

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۳۶۴فریب عام، از هر رند بازاری نمی‌آید
2. شمارهٔ ۳۶۵غم او ساخت دلم تنگ و، هم او بگشاید
3. شمارهٔ ۳۶۶تن نزار من، از چاکهای جامه نماید
4. شمارهٔ ۳۶۷هرگز بجهان کار کجان راست نیاید
5. شمارهٔ ۳۶۸عهد شباب بگذشت، وقت شتاب گردید
6. شمارهٔ ۳۶۹تا هوای سرمه گشتن ز استخوانم سر کشید
7. شمارهٔ ۳۷۰درد تو، کی توان بتن ناتوان کشید؟!
8. شمارهٔ ۳۷۱جز حرف زر و سیم، دلت هیچ نگوید