شمارهٔ ۲۳۷

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۲۳۹کی از اسباب نیکی بدگهر فرخنده می‌گردد
2. شمارهٔ ۲۴۰چشم دل منعم سیر، ز اسباب نمیگردد
3. شمارهٔ ۲۴۱دل منعم، ملول از گفتگوی زر نمی‌گردد
4. شمارهٔ ۲۴۲میان خلق، با خلق آشنا کامل نمی‌گردد
5. شمارهٔ ۲۴۳کدام روز آن، نگار بدخو، بجنگ دلها، کمر نبندد
6. شمارهٔ ۲۴۴هرکس به سخا زنده بود، مرگ ندارد
7. شمارهٔ ۲۴۵چون بهله بصید دلم آن مست برآرد
8. شمارهٔ ۲۴۶بسرمه نرگس او الفت دگر دارد