شمارهٔ ۲۳۱

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۲۳۳بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان به کف گردد
2. شمارهٔ ۲۳۴ز پرگویی زبان کس را وبال دین و جان گردد
3. شمارهٔ ۲۳۵آزاده بهمراهی کس بند نگردد
4. شمارهٔ ۲۳۶ز یاران رنجش هم، مانع دیدار می‌گردد
5. شمارهٔ ۲۳۷چگونه سوی تن از شرم باز میگردد
6. شمارهٔ ۲۳۸زبان حال عاشق، آن زمان غمّاز می‌گردد
7. شمارهٔ ۲۳۹کی از اسباب نیکی بدگهر فرخنده می‌گردد
8. شمارهٔ ۲۴۰چشم دل منعم سیر، ز اسباب نمیگردد