شمارهٔ ۱۴۴

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۱۴۶بهار گلشن آن روی چون سمن، شرم است
2. شمارهٔ ۱۴۷خانه بردوشیم ما، کنج وطن کی جای ماست؟
3. شمارهٔ ۱۴۸زکام اینکه فرو ریزدم، نه دندان است
4. شمارهٔ ۱۴۹ز اهل جود، چه منت؟ دهنده یزدان است
5. شمارهٔ ۱۵۰این درهم و دینار، که چشم تو بر آن است
6. شمارهٔ ۱۵۱غازه را آتش از آن چهره دگر در جان است
7. شمارهٔ ۱۵۲قالیت، گرنه کار کرمان است
8. شمارهٔ ۱۵۳بهار ما، نفس سرد و، چشم گریان است