پرش به محتوای اصلی
طغرل احراری طغرل احراری

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۱

ای جفاجو اندکی قلب مرا تفریح کن

در مشامم از شمیم طره‌ات ترویح کن

ای کمان‌ابرو به تیر غمزه افکندی مرا

صید خود مگذار با غیر و نکو تشریح کن

همچو من امروز هرکس لاف عشقت می‌زند

نسخه لوح دل عشاق را تصحیح کن

دل به عقد زلف مشکینش اگر خواهی گرو

این معما را به نام آن پری تشویح کن

گر تو را باشد تمنای هوای عشق او

رو عیار خویش را از مدعا تنقیح کن

مشکلات درس عشق یار می‌خوانی همی

اصل مقصد را ز استاد جنون توضیح کن

صبح مطلب آرزو داری مگر از وصل او؟!

شام هجران را شمار دانه تسبیح کن!

ای که خواهی آبروی دین و دنیا یافتن

جز سلوک عشق دیگر شیوه را تصریح کن

گر نمی‌خواهی که گردد شهره نامت بلند

بکر معنی را به داماد سخن تنقیح کن

گرچه نبود بر درت عشاق در سلک سگان

طغرل آشفته را از دیگران ترجیح کن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۳تا کشد از رخ نقاب آن ماه سیمین‌ساق من
  2. شمارهٔ ۲۷۴آه از جوش صفای طبع معنی‌زای من
  3. شمارهٔ ۲۷۵ - تاجی‌جانتاب رخت ندارد خورشید طاق گردون
  4. شمارهٔ ۲۷۶شوخ شهرآشوب من گر بی‌حجاب آید برون
  5. شمارهٔ ۲۷۷به یاد خنده آن لعل میگون
  6. شمارهٔ ۲۷۸بتی دارم که صد میخانه باشد در کنار او
  7. شمارهٔ ۲۷۹قدر مسیحا برد لعل سخندان او
  8. شمارهٔ ۲۸۰شوخی که بگذرد ز دل ما سنان او
همه‌ی غزلیات ←

طغرل احراری درباره‌ی طغرل احراری

محمدنقیب‌خان طُغْرُلِ اَحراری (زادهٔ ۱۸۶۵ میلادی روستای زاسون از توابع ناحیهٔ عینی کنونی در شمال تاجیکستان - ۱۹۱۹ میلادی) شاعر تاجیکستانی است. تبار وی به عبیدالله احرار می‌رسید. علوم رایج روزگارش را در سمرقند و بخارا آموخت. پس از اتمام تحصیلات، به زادگاهش بازگشت. وی در آغاز شاعری نقیب تخلص می‌کرد، اما بعدها تخلص طغرل ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.