پرش به محتوای اصلی
طغرل احراری طغرل احراری

غزلیات

شمارهٔ ۲۶۳

من از ساقی برای دفع غم توقیر می‌خواهم

ز جوش قل قل مینا چو می تشهیر می‌خواهم

ز نزدیکان عشقم گرچه از طرح خرد دورم

ز ویرانی بنای خویش را تعمیر می‌خواهم

برای خرمن محنت که خاکش بر فلک بادا

ز برق دل یکی آه شرر تأثیر می‌خواهم

ز عشقش نیست جز جوش عرق سامان کار من

سری در پای او می‌افکنم تشویر می‌خواهم

شبی چون شانه هوشم رفت اندر کشور زلفش

ازین خواب پریشان از تو یک تعبیر می‌خواهم!

جنون آماده داغ تمنای غم عشقم

به پای خویش از زلف تو من زنجیر می‌خواهم!

به شمع عارض خود راه تاریکم منور کن

که در ظلمات گیسویت یکی شبگیر می‌خواهم

کمر چون خامه خلقی بسته در شرح رخت لیکن

من اندر مصحف روی تو یک تفسیر می‌خواهم

ز ریحان لبش معلوم شد اعجاز یاقوتی

به دور لعل او یک دو خط تحریر می‌خواهم!

به جز سامان حیرت نیست از نظاره رویش

نگاهی سوی او از دیده تصویر می‌خواهم!

چه خوش گفته‌ست طغرل حضرت مولای من بیدل

کشاد کار خود بی‌ناخن تدبیر می‌خواهم!

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶۵تا نگه از چشم حیران کرده‌ایم
  2. شمارهٔ ۲۶۶ - حبیب‌جانحلاوت در دلم از عشق جانان
  3. شمارهٔ ۲۶۷مرحبا ای دلبر سیمین‌تن سیمین‌بدن
  4. شمارهٔ ۲۶۸زیر بار عشق تو قدم دو تا خواهد شدن
  5. شمارهٔ ۲۶۹در غم عشق تو آخر ناتوان خواهم شدن
  6. شمارهٔ ۲۷۰- باسط‌جانبا برگ رخسار گلت ای گل‌بدن خوارم مکن!
  7. شمارهٔ ۲۷۱ای جفاجو اندکی قلب مرا تفریح کن
  8. شمارهٔ ۲۷۲سواد سرمه شام است در چشم نگار من
همه‌ی غزلیات ←

طغرل احراری درباره‌ی طغرل احراری

محمدنقیب‌خان طُغْرُلِ اَحراری (زادهٔ ۱۸۶۵ میلادی روستای زاسون از توابع ناحیهٔ عینی کنونی در شمال تاجیکستان - ۱۹۱۹ میلادی) شاعر تاجیکستانی است. تبار وی به عبیدالله احرار می‌رسید. علوم رایج روزگارش را در سمرقند و بخارا آموخت. پس از اتمام تحصیلات، به زادگاهش بازگشت. وی در آغاز شاعری نقیب تخلص می‌کرد، اما بعدها تخلص طغرل ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.