پرش به محتوای اصلی
طبیب اصفهانی طبیب اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۹

نگارینا دل پر درد من بین

دل پر درد غم پرورد من بین

سوارا در پیت افتاده گردم

نگاهی از قفا کن گرد من بین

ره آوردم بجز دست تهی نیست

کرم فرما و راه آورد من بین

مرا در گوشه غم فرد بنگر

نگارینا رقیبان گرد من بین

طبیب از درد هجرانش نمردم

بیا حال دل بی درد من بین

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۱دل می برد دل ای هوشمندان
  2. شمارهٔ ۱۳۲زبیدادت ننالد چون دل من؟
  3. شمارهٔ ۱۳۳از سر کوی تو دردا که من دلنگران
  4. شمارهٔ ۱۳۴خفتن نتوان درین گلستان
  5. شمارهٔ ۱۳۵چه خوشست از تو گاهی مژه نیم باز کردن
  6. شمارهٔ ۱۳۶جانا در انتظار تو شد روزگار من
  7. شمارهٔ ۱۳۷اگر از حال ما پرسی بپرس از طرّهٔ جانان
  8. شمارهٔ ۱۳۸از بَرَت کی من به این الفت جدا خواهم شدن
همه‌ی غزلیات ←

طبیب اصفهانی درباره‌ی طبیب اصفهانی

عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.