پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

۳۲۱ شعر

فهرست اشعار

  1. رباعی شمارهٔ ۶۱ ناخورده شراب ذوق آن نتوان یافت
  2. رباعی شمارهٔ ۶۲ در آینه‌ای گرچه نماید غیرت
  3. رباعی شمارهٔ ۶۳ عشق آمد و عقل رخت بربست و برفت
  4. رباعی شمارهٔ ۶۴ بی درد طریق حیدری نتوان یافت
  5. رباعی شمارهٔ ۶۵ خوش آینه ایست مظهر و ذات و صفات
  6. رباعی شمارهٔ ۶۶ از عالم کفر تا به دین یک نفس است
  7. رباعی شمارهٔ ۶۷ صحبت با غیر اگر چه از بهر خداست
  8. رباعی شمارهٔ ۶۸ تا بر سر ما سایهٔ شاهنشه ماست
  9. رباعی شمارهٔ ۶۹ دریای محیط جرعهٔ ساغر ماست
  10. رباعی شمارهٔ ۷۰ میخانهٔ عشق او سرای دل ماست
  11. رباعی شمارهٔ ۷۱ دیدم رندی که سید رندان است
  12. رباعی شمارهٔ ۷۲ آن عین که عین جملهٔ اعیان است
  13. رباعی شمارهٔ ۷۳ واصل به خودم عین وصالم این است
  14. رباعی شمارهٔ ۷۴ عشق است که جان عاشقان زنده از اوست
  15. رباعی شمارهٔ ۷۵ در دیدهٔ ما هر دو جهان آینه‌ای است
  16. رباعی شمارهٔ ۷۶ ای دل به طریق عاشقی راه یکی است
  17. رباعی شمارهٔ ۷۷ در مذهب ما محب و محبوب یکی است
  18. رباعی شمارهٔ ۷۸ یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد
  19. رباعی شمارهٔ ۷۹ رندی که ز هر دو کون یکتا گردد
  20. رباعی شمارهٔ ۸۰ عشق آمد و شمع خود به پروانه سپرد
  21. رباعی شمارهٔ ۸۱ صد جان به فدای دلبران خواهم کرد
  22. رباعی شمارهٔ ۸۲ در مجلس ما به ترک می نتوان کرد
  23. رباعی شمارهٔ ۸۳ دل دوش دم از لطف الهی می زد
  24. رباعی شمارهٔ ۸۴ بیماری اگر کنی دوا به باشد
  25. رباعی شمارهٔ ۸۵ در هر آنی به ما عطایی بخشد
  26. رباعی شمارهٔ ۸۶ گر زان که گدا نماند آن سلطان ماند
  27. رباعی شمارهٔ ۸۷ هر چند که ظالمان همه جمع شوند
  28. رباعی شمارهٔ ۸۸ بی اسم کسی درک مسما نکند
  29. رباعی شمارهٔ ۸۹ یاری که چنان است خلیلش خوانند
  30. رباعی شمارهٔ ۹۰ این نقش خیال عالمش می ‌خوانند
  31. رباعی شمارهٔ ۹۱ گر دیدهٔ دیگری خیالش بیند
  32. رباعی شمارهٔ ۹۲ ای دوست حجاب ما ز ما خواهد بود
  33. رباعی شمارهٔ ۹۳ تا هستی ما به ما عیان خواهد بود
  34. رباعی شمارهٔ ۹۴ داند عالم اگر نکو اهل بود
  35. رباعی شمارهٔ ۹۵ وجدان تو با وجود چندان نبود
  36. رباعی شمارهٔ ۹۶ آن روز که کار وصل را ساز آید
  37. رباعی شمارهٔ ۹۷ چون یوسف باد در چمن می ‌آید
  38. رباعی شمارهٔ ۹۸ هر آینه ای که در نظر می‌ آید
  39. رباعی شمارهٔ ۹۹ لطفش به کرم شهد و شهودم بخشید
  40. رباعی شمارهٔ ۱۰۰ دلدار مرا کشت حیاتم بخشید
  41. رباعی شمارهٔ ۱۰۱ نقشی و خیالیست که عالم خوانند
  42. رباعی شمارهٔ ۱۰۲ توحید عوام عاقلان می دانند
  43. رباعی شمارهٔ ۱۰۳ رندان ز وجود وز عدم دم نزنند
  44. رباعی شمارهٔ ۱۰۴ آبست که در شیشه شرابش خوانند
  45. رباعی شمارهٔ ۱۰۵ درد دل خسته دردمندان دانند
  46. رباعی شمارهٔ ۱۰۶ در پای تو سروران سر انداخته اند
  47. رباعی شمارهٔ ۱۰۷ از آتش عشق شمعی افروخته اند
  48. رباعی شمارهٔ ۱۰۸ یک عالم از آب و گل بپرداخته اند
  49. رباعی شمارهٔ ۱۰۹ ملک و ملکوت با هم آمیخته اند
  50. رباعی شمارهٔ ۱۱۰ خاک در میخانه مگر بیخته اند
  51. رباعی شمارهٔ ۱۱۱ هر باده که از حضرت الله دهند
  52. رباعی شمارهٔ ۱۱۲ رند آن باشد که میل هستی نکند
  53. رباعی شمارهٔ ۱۱۳ بی اسم کسی درک مسما نکند
  54. رباعی شمارهٔ ۱۱۴ گر علم به تعلیم الهی یابند
  55. رباعی شمارهٔ ۱۱۵ درویش و گدا مرتبهٔ جان چه کند
  56. رباعی شمارهٔ ۱۱۶ یاری که مدام این سخن را خواند
  57. رباعی شمارهٔ ۱۱۷ در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند
  58. رباعی شمارهٔ ۱۱۸ هر دل که به ذوق سرمدی خواهد بود
  59. رباعی شمارهٔ ۱۱۹ فقری که از او غنای مطلق آید
  60. رباعی شمارهٔ ۱۲۰ آب است که جان ما از او می یابد

متن اشعار به نقل از گنجور.