پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۵

درویش و گدا مرتبهٔ جان چه کند

می می نوشد مدام او نان چه کند

یاری که محب حضرت جانان است

ای یار عزیز من بگو جان چه کند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۷در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۸هر دل که به ذوق سرمدی خواهد بود
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۹فقری که از او غنای مطلق آید
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۰آب است که جان ما از او می یابد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۱تا با تو توئی بود دوئی خواهد بود
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۲تا قدرت حق دری به عیسی بگشود
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۳این لطف نگر که حق به موسی بنمود
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۴انسان خوشی محققی پیش آید
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.