پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۹

فقری که از او غنای مطلق آید

گر زان که طلب کنی به جان می شاید

من فقر همی جویم و آن خواجه غنا

از خواجهٔ ما فقر و غنا می آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۱تا با تو توئی بود دوئی خواهد بود
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۲تا قدرت حق دری به عیسی بگشود
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۳این لطف نگر که حق به موسی بنمود
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۴انسان خوشی محققی پیش آید
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۵هستی یکیست آنکه هستی شاید
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۶عینی به ظهور عین ها بنماید
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۷بلبل مست است و بوی گل می بوید
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۸بلبل سخن از زبان گل می گوید
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.