شاه نعمت‌الله ولی
رباعی شمارهٔ ۱۲۷
بلبل مست است و بوی گل می بوید
دل داده به ما و دلبرش می جوید
این قول خوشی که تو ز سید شنوی
بشنو بشنو که او ز او می گوید
شاه نعمت‌الله ولی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۲۹چون یوسف باد در چمن می آید
- رباعی شمارهٔ ۱۳۰آن روز که کار وصل را ساز آید
- رباعی شمارهٔ ۱۳۱بی او ما را ظهور یارا نبود
- رباعی شمارهٔ ۱۳۲بلبل و گل رونق بستان نبود
- رباعی شمارهٔ ۱۳۳ممکن به خودیش بود و جودی نبود
- رباعی شمارهٔ ۱۳۴عینی که ظهور کرد اعیان نبود
- رباعی شمارهٔ ۱۳۵تقوی که در او اسم الهی نبود
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶آن یار فقیر این و آنش نبود
درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.