پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۳

این لطف نگر که حق به موسی بنمود

در صورت نار نور معنی بنمود

آئینهٔ اعیان چو وجود از وی یافت

هر حسن که بود آن تجلی بنمود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۵هستی یکیست آنکه هستی شاید
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۶عینی به ظهور عین ها بنماید
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۷بلبل مست است و بوی گل می بوید
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۸بلبل سخن از زبان گل می گوید
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۹چون یوسف باد در چمن می آید
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۰آن روز که کار وصل را ساز آید
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۱بی او ما را ظهور یارا نبود
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۲بلبل و گل رونق بستان نبود
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.