شاه نعمت‌الله ولی
رباعی شمارهٔ ۱۰۶
در پای تو سروران سر انداخته اند
وز عشق تو خانمان بر انداخته اند
رندانه به عشق چشم سرمست خوشست
خود را به خرابات در انداخته اند
شاه نعمت‌الله ولی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸یک عالم از آب و گل بپرداخته اند
- رباعی شمارهٔ ۱۰۹ملک و ملکوت با هم آمیخته اند
- رباعی شمارهٔ ۱۱۰خاک در میخانه مگر بیخته اند
- رباعی شمارهٔ ۱۱۱هر باده که از حضرت الله دهند
- رباعی شمارهٔ ۱۱۲رند آن باشد که میل هستی نکند
- رباعی شمارهٔ ۱۱۳بی اسم کسی درک مسما نکند
- رباعی شمارهٔ ۱۱۴گر علم به تعلیم الهی یابند
- رباعی شمارهٔ ۱۱۵درویش و گدا مرتبهٔ جان چه کند
درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.