پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۲

رند آن باشد که میل هستی نکند

وز خویش گذشته خودپرستی نکند

در کوی خرابات مغان رندانه

می نوش کند مدام و مستی نکند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۴گر علم به تعلیم الهی یابند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۵درویش و گدا مرتبهٔ جان چه کند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۶یاری که مدام این سخن را خواند
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۷در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۸هر دل که به ذوق سرمدی خواهد بود
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۹فقری که از او غنای مطلق آید
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۰آب است که جان ما از او می یابد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۱تا با تو توئی بود دوئی خواهد بود
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.