پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

۳۲۱ شعر

فهرست اشعار

  1. رباعی شمارهٔ ۱ ای آنکه طلب کار خدایی به خود آ
  2. رباعی شمارهٔ ۲ درویش عزیز پادشا شد به خدا
  3. رباعی شمارهٔ ۳ علمی که تو را پاک کند از من و ما
  4. رباعی شمارهٔ ۴ دریاب تو این قول حکیمانهٔ ما
  5. رباعی شمارهٔ ۵ ماهی در آب و ماکیان در صحرا
  6. رباعی شمارهٔ ۶ بنواخت مرا لطف الهی به خدا
  7. رباعی شمارهٔ ۷ از آتش عشق صنم دلکش ما
  8. رباعی شمارهٔ ۸ دادند جهانی دل و هم دست به ما
  9. رباعی شمارهٔ ۹ مطلوب خود از خود طلب ای طالب ما
  10. رباعی شمارهٔ ۱۰ در جام جهان نما نظر کن همه را
  11. رباعی شمارهٔ ۱۱ از خود بگذر نور خدا را بطلب
  12. رباعی شمارهٔ ۱۲ در دیدهٔ ما نور خدا را بطلب
  13. رباعی شمارهٔ ۱۳ از زحمت پا اگر بنالم چه عجب
  14. رباعی شمارهٔ ۱۴ عالم چو سرابست و نماید سر آب
  15. رباعی شمارهٔ ۱۵ چشمت همه نرگسست و نرگس همه خواب
  16. رباعی شمارهٔ ۱۶ عشقست که جان عاشقان زنده از اوست
  17. رباعی شمارهٔ ۱۷ تا بر سر ما سایهٔ شاهنشه ماست
  18. رباعی شمارهٔ ۱۸ دریای محیط جرعهٔ ساغر ماست
  19. رباعی شمارهٔ ۱۹ گفتم جنت گفت که بستان شماست
  20. رباعی شمارهٔ ۲۰ در دیدهٔ ما نقش خیالش پیداست
  21. رباعی شمارهٔ ۲۱ دارنده چو ترکیب چنین خوب آراست
  22. رباعی شمارهٔ ۲۲ ترکیب طبایع ار نگشتی کم و کاست
  23. رباعی شمارهٔ ۲۳ ای دل به طریق عاشقی راه یکی است
  24. رباعی شمارهٔ ۲۴ صبح و سحر و بلبل و گلزار یکیست
  25. رباعی شمارهٔ ۲۵ میخانهٔ عشق او سرای دل ماست
  26. رباعی شمارهٔ ۲۶ در مذهب ما محب و محبوب یکیست
  27. رباعی شمارهٔ ۲۷ مائیم چنین تشنه و دریا با ماست
  28. رباعی شمارهٔ ۲۸ ناخورده شراب مستیش چندان نیست
  29. رباعی شمارهٔ ۲۹ گر کشته شوم به تیغ عشقش غم نیست
  30. رباعی شمارهٔ ۳۰ طاعت ز سر جهل به جز وسوسه نیست
  31. رباعی شمارهٔ ۳۱ همه نیکند هیچ خود بد نیست
  32. رباعی شمارهٔ ۳۲ توحید تو پیش ما همه شرک و دوئی است
  33. رباعی شمارهٔ ۳۳ دیدم رندی که سید رندانست
  34. رباعی شمارهٔ ۳۴ تخت دل من مسخر شاه منست
  35. رباعی شمارهٔ ۳۵ این هشت حرف نام آن شاه منست
  36. رباعی شمارهٔ ۳۶ این هفت فلک سیاره از آه منست
  37. رباعی شمارهٔ ۳۷ میخانه تمام وقف یاران منست
  38. رباعی شمارهٔ ۳۸ درد تو ندیم دل شیدای منست
  39. رباعی شمارهٔ ۳۹ این عین که عین جملهٔ اعیانست
  40. رباعی شمارهٔ ۴۰ باران عنایتش به ما بارانست
  41. رباعی شمارهٔ ۴۱ دل همچو کبوتر است و شاهد باز است
  42. رباعی شمارهٔ ۴۲ مخموری و میکده نجوئی حیف است
  43. رباعی شمارهٔ ۴۳ او بر دل تو همه دری بگشاده است
  44. رباعی شمارهٔ ۴۴ یاری که دلش ز حال ما باخبر است
  45. رباعی شمارهٔ ۴۵ مردود بود کسی که مردود وی است
  46. رباعی شمارهٔ ۴۶ رب الارباب رب این مربوب است
  47. رباعی شمارهٔ ۴۷ آئینهٔ حضرت الهی دل تو است
  48. رباعی شمارهٔ ۴۸ گنجینه و گنج پادشاهی دل تو است
  49. رباعی شمارهٔ ۴۹ واصل به خودم عین وصالم اینست
  50. رباعی شمارهٔ ۵۰ در دیدهٔ ما هر دو جهان آینه است
  51. رباعی شمارهٔ ۵۱ نقشی به خیال بسته کاین علم منست
  52. رباعی شمارهٔ ۵۲ در گلشن ما ناله بلبل چه خوشست
  53. رباعی شمارهٔ ۵۳ ذات و صفت و فعل همه آن وی است
  54. رباعی شمارهٔ ۵۴ عالم بر رندان به مثل جام می است
  55. رباعی شمارهٔ ۵۵ در باغ خلافت نبی چار به است
  56. رباعی شمارهٔ ۵۶ دریاب و بیا که نازکانه سخنی است
  57. رباعی شمارهٔ ۵۷ این علم بدیع ما بیانی دگر است
  58. رباعی شمارهٔ ۵۸ گر یار غنا دهد غنا دوست تر است
  59. رباعی شمارهٔ ۵۹ گم کردن و یافتن همه گردن تست
  60. رباعی شمارهٔ ۶۰ ذاتی که به نزد ما نه فرد است و نه جفت

متن اشعار به نقل از گنجور.