پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۶

این هفت فلک سیاره از آه منست

عرش و ملک و ستاره همراه منست

این من نه منم جمله از او می گویم

این گفتهٔ من تمام ز الله منست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۸درد تو ندیم دل شیدای منست
  2. رباعی شمارهٔ ۳۹این عین که عین جملهٔ اعیانست
  3. رباعی شمارهٔ ۴۰باران عنایتش به ما بارانست
  4. رباعی شمارهٔ ۴۱دل همچو کبوتر است و شاهد باز است
  5. رباعی شمارهٔ ۴۲مخموری و میکده نجوئی حیف است
  6. رباعی شمارهٔ ۴۳او بر دل تو همه دری بگشاده است
  7. رباعی شمارهٔ ۴۴یاری که دلش ز حال ما باخبر است
  8. رباعی شمارهٔ ۴۵مردود بود کسی که مردود وی است
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.