پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۲

مخموری و میکده نجوئی حیف است

با ما سخن از ذوق نگوئی حیف است

میخانهٔ عاشقان سبیل است به ما

تو در طلب جام و سبوئی حیف است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۴یاری که دلش ز حال ما باخبر است
  2. رباعی شمارهٔ ۴۵مردود بود کسی که مردود وی است
  3. رباعی شمارهٔ ۴۶رب الارباب رب این مربوب است
  4. رباعی شمارهٔ ۴۷آئینهٔ حضرت الهی دل تو است
  5. رباعی شمارهٔ ۴۸گنجینه و گنج پادشاهی دل تو است
  6. رباعی شمارهٔ ۴۹واصل به خودم عین وصالم اینست
  7. رباعی شمارهٔ ۵۰در دیدهٔ ما هر دو جهان آینه است
  8. رباعی شمارهٔ ۵۱نقشی به خیال بسته کاین علم منست
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.