پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱

از خود بگذر نور خدا را بطلب

در بحر درآ و عین ما را بطلب

سلطان سراپردهٔ توحید بجو

از دُردی درد دل دوا را بطلب

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳از زحمت پا اگر بنالم چه عجب
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴عالم چو سرابست و نماید سر آب
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵چشمت همه نرگسست و نرگس همه خواب
  4. رباعی شمارهٔ ۱۶عشقست که جان عاشقان زنده از اوست
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷تا بر سر ما سایهٔ شاهنشه ماست
  6. رباعی شمارهٔ ۱۸دریای محیط جرعهٔ ساغر ماست
  7. رباعی شمارهٔ ۱۹گفتم جنت گفت که بستان شماست
  8. رباعی شمارهٔ ۲۰در دیدهٔ ما نقش خیالش پیداست
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.