پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۷

مائیم چنین تشنه و دریا با ماست

اندر همه قطره محیطی پیداست

عشق آمد و بنشست به تخت دل ما

چون او بنشست عقل از آنجا برخاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۹گر کشته شوم به تیغ عشقش غم نیست
  2. رباعی شمارهٔ ۳۰طاعت ز سر جهل به جز وسوسه نیست
  3. رباعی شمارهٔ ۳۱همه نیکند هیچ خود بد نیست
  4. رباعی شمارهٔ ۳۲توحید تو پیش ما همه شرک و دوئی است
  5. رباعی شمارهٔ ۳۳دیدم رندی که سید رندانست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۴تخت دل من مسخر شاه منست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۵این هشت حرف نام آن شاه منست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۶این هفت فلک سیاره از آه منست
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.