پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۷

در مذهب ما محب و محبوب یکی است

رغبت چه بود راغب و مرغوب یکی است

گویند مرا که عین او را بطلب

چه جای طلب طالب و مطلوب یکی است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۹رندی که ز هر دو کون یکتا گردد
  2. رباعی شمارهٔ ۸۰عشق آمد و شمع خود به پروانه سپرد
  3. رباعی شمارهٔ ۸۱صد جان به فدای دلبران خواهم کرد
  4. رباعی شمارهٔ ۸۲در مجلس ما به ترک می نتوان کرد
  5. رباعی شمارهٔ ۸۳دل دوش دم از لطف الهی می زد
  6. رباعی شمارهٔ ۸۴بیماری اگر کنی دوا به باشد
  7. رباعی شمارهٔ ۸۵در هر آنی به ما عطایی بخشد
  8. رباعی شمارهٔ ۸۶گر زان که گدا نماند آن سلطان ماند
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.