پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۴

بیماری اگر کنی دوا به باشد

ور تو به از این شدی تو را به باشد

گر خار نشانیم برش گل نبود

ور بکاریم کار ما به باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۶گر زان که گدا نماند آن سلطان ماند
  2. رباعی شمارهٔ ۸۷هر چند که ظالمان همه جمع شوند
  3. رباعی شمارهٔ ۸۸بی اسم کسی درک مسما نکند
  4. رباعی شمارهٔ ۸۹یاری که چنان است خلیلش خوانند
  5. رباعی شمارهٔ ۹۰این نقش خیال عالمش می ‌خوانند
  6. رباعی شمارهٔ ۹۱گر دیدهٔ دیگری خیالش بیند
  7. رباعی شمارهٔ ۹۲ای دوست حجاب ما ز ما خواهد بود
  8. رباعی شمارهٔ ۹۳تا هستی ما به ما عیان خواهد بود
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.