پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۰

این نقش خیال عالمش می ‌خوانند

جانی دارد که آدمش می‌ خوانند

روحی است که روح اولش می‌ گویند

چون اوست تمام خاتمش می‌ خوانند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۲ای دوست حجاب ما ز ما خواهد بود
  2. رباعی شمارهٔ ۹۳تا هستی ما به ما عیان خواهد بود
  3. رباعی شمارهٔ ۹۴داند عالم اگر نکو اهل بود
  4. رباعی شمارهٔ ۹۵وجدان تو با وجود چندان نبود
  5. رباعی شمارهٔ ۹۶آن روز که کار وصل را ساز آید
  6. رباعی شمارهٔ ۹۷چون یوسف باد در چمن می ‌آید
  7. رباعی شمارهٔ ۹۸هر آینه ای که در نظر می‌ آید
  8. رباعی شمارهٔ ۹۹لطفش به کرم شهد و شهودم بخشید
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.