پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۸

یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد

از ما باشد به سوی مأوا گردد

مستانه به گرد نقطه ‌ای چون پرگار

در دور درآید او و با ما گردد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۰عشق آمد و شمع خود به پروانه سپرد
  2. رباعی شمارهٔ ۸۱صد جان به فدای دلبران خواهم کرد
  3. رباعی شمارهٔ ۸۲در مجلس ما به ترک می نتوان کرد
  4. رباعی شمارهٔ ۸۳دل دوش دم از لطف الهی می زد
  5. رباعی شمارهٔ ۸۴بیماری اگر کنی دوا به باشد
  6. رباعی شمارهٔ ۸۵در هر آنی به ما عطایی بخشد
  7. رباعی شمارهٔ ۸۶گر زان که گدا نماند آن سلطان ماند
  8. رباعی شمارهٔ ۸۷هر چند که ظالمان همه جمع شوند
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.