پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۶ - الاحدیه

احدیت بود وصفی که ساقط

در او باشد صفتها با روابط

بود وصفی که او خود عین ذاتست

برون از جمع اسماء و صفات است

نه اسم و رسم را آنجا مقام است

نسبها و تعینها تمام است

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۸ - احصاء الاسماءاگر صاحبدلی بشنو کماهی
  2. بخش ۹ - الاحوالبود احوال افاضات مواهب
  3. بخش ۱۰ - الاحسانگر از روی خرد باشی مصدّق
  4. بخش ۱۱ - الارادهاراده مر محبت را مبادیست
  5. بخش ۱۲ - ارائک التوحیدشنو زارائک التوحید باری
  6. بخش ۱۳ - الاسمز اسم ار اصطلاح ما بدانی
  7. بخش ۱۴ - الاسماء الذاتیهکنون گفتارم از اسماء ذاتیست
  8. بخش ۱۵ - الاسم الاعظمدگر بشنو بیان اسم اعظم
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.