پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۵ - الاسم الاعظم

دگر بشنو بیان اسم اعظم

که آن الله می‌باشد مسلم

از آن حیثی که الله اسم ذاتست

در او مجموع اسماء صفات است

پس الله جامع مجموع اسماست

خود اسماء را بجمعیت هویداست

صفی راهست تحقیقی در این باب

نکو بشنو بگوش هوش و دریاب

بنزد آنکش از توحید نوریست

خود اسماء را بهر عالم ظهوریست

در این عالم که اقلیم شهود است

زهر شیئی مرا اسماء را نمود است

بود هر شی،یعنی ظل اسمی

و زان گنج خفا معظم طلسمی

از این برتر مگر کون مثالیست

در آنجا اسم اجسام خیالی است

بدینسان تا مقام جمع اسما

که هر کونی بود از دیگر اصفا

بهر عالم که سالک وارد آید

در آنجا اسم اعظم‌تر نماید

مراد از اسم اعظم پیش آگاه

بود بیشک شهود ذات الله

رسی چون بر مقام واحدیت

بیابی اسم اعظم را حقیقیت

باین تحقیق هر اسمیست اعظم

نه تنها اسم الله مکرم

باین معنی بود هم ذکر اکبر

بنزد مرد بی‌فحشا و منکر

بود فحشا و منکر هستی تو

کز او باشد غرور و مستی تو

اگر این راز را خواهی تو تفضیل

یکی کن زیده‌الاسرار تحصیل

نکاتی هست اندر اسم اعظم

بدفترها بیان کردیم فافهم

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۷ - الاعرافیکی از معنی اعراف بشنو
  2. بخش ۱۸ - الاعیان الثابتهشنو ز اعیان ثابت اصطلاحی
  3. بخش ۱۹ - الافق المبین والافق الاعلیافق باشد مبین اندر بدایت
  4. بخش ۲۰ - الافراد و الامیناناگر افراد را جوئی رجالند
  5. بخش ۲۱ - الامامانامامان قطب را همچون دو دستند
  6. بخش ۲۲ - ام الکتابگرت اندیشه‌ام الکتاب است
  7. بخش ۲۳ - الآن الدائمز آن دایم اگر با افتتاحی
  8. بخش ۲۴ - الانانیتانانیت بود آن شی‌ء که هر شیی
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.