پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۲ - ام الکتاب

گرت اندیشه‌ام الکتاب است

نخستین عقل اندر هر خطاب است

در او ثبت است احوال خلایق

ز اول تا به آخر با دقایق

ز ایجاد و قبول و فعل و آثار

ز اصل و فرع و خیر و شر و مقدار

بمانند رقوم اندر صحایف

در او ثبت‌اند اشیاء بر مرادف

مسمی بر کتاب اندر کلامست

چو نزدیک آن بفهم خاص و عامست

در آن حضرت نمود و بود اشیاء

ز جز و کل بترتیب است پیدا

بنور آفتاب عقل اول

حقایق جمله معلوم و مسجل

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۴ - الانانیتانانیت بود آن شی‌ء که هر شیی
  2. بخش ۲۵ - الانیتزانیت بگویم و ز جهاتش
  3. بخش ۲۶ - الانزعاجدگر از اصطلاحات انزعاج است
  4. بخش ۲۷ - انصداع الجمعاگر داری تو قلب و سمع بشنو
  5. بخش ۲۸ - الاوتادزا و تاد ار بپرسی چار مردند
  6. بخش ۲۹ - باب الباءاشارت باءببد و ممکناتست
  7. بخش ۳۰ - باب الابوابنکو دریاب شرح باب الابواب
  8. بخش ۳۱ - البارقهشود ظاهر بسالک در اوایل
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.