صفی علیشاه
بخش ۲۹ - باب الباء
اشارت باءببد و ممکناتست
که موج ثانی از دریای ذاتست
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۳۱ - البارقهشود ظاهر بسالک در اوایل
- بخش ۳۲ - الباطلز باطل گر بپرسی جز عدم نیست
- بخش ۳۳ - البدلاءز بدلا یعنی ابدال مکرم
- بخش ۳۴ - البدنهبود بدنه از آن نفسی کنایت
- بخش ۳۵ - البرقبود برق آن ضیائی کاولین کار
- بخش ۳۶ - البرزخبود برزخ گرت با من بود دل
- بخش ۳۷ - البرزح الجامعدگر از برزخ جاکع بتفسیر
- بخش ۳۸ - البسطبود بسط آن ورود ناگهانی
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.