پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۴ - الاسماء الذاتیه

کنون گفتارم از اسماء ذاتیست

که مبنی بروجود غیر او نیست

بود مخصوص ذات حی دیموم

بمثل عالم و قدوس و قیوم

خود این اسماء بحکم اولیت

مفاتیحند بر غیب هویت

بود گر عمر اندر معنی رب

دهم در شرح اسماء داد مطلب

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۶ - الاصطلامیکی از اصطلاحات اصطلام است
  2. بخش ۱۷ - الاعرافیکی از معنی اعراف بشنو
  3. بخش ۱۸ - الاعیان الثابتهشنو ز اعیان ثابت اصطلاحی
  4. بخش ۱۹ - الافق المبین والافق الاعلیافق باشد مبین اندر بدایت
  5. بخش ۲۰ - الافراد و الامیناناگر افراد را جوئی رجالند
  6. بخش ۲۱ - الامامانامامان قطب را همچون دو دستند
  7. بخش ۲۲ - ام الکتابگرت اندیشه‌ام الکتاب است
  8. بخش ۲۳ - الآن الدائمز آن دایم اگر با افتتاحی
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.