پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۰ - الافراد و الامینان

اگر افراد را جوئی رجالند

که دور از قطب و جویای وصالند

امینانند ارباب ملامت

که ظاهر نیست از ایشان علامت

اثر اندر ظواهر می‌نماید

زباطن لیک در ظاهر نیایند

مریدانرا کنند از فیض حضرت

همی تقلیب بر ملک فتوت

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۲ - ام الکتابگرت اندیشه‌ام الکتاب است
  2. بخش ۲۳ - الآن الدائمز آن دایم اگر با افتتاحی
  3. بخش ۲۴ - الانانیتانانیت بود آن شی‌ء که هر شیی
  4. بخش ۲۵ - الانیتزانیت بگویم و ز جهاتش
  5. بخش ۲۶ - الانزعاجدگر از اصطلاحات انزعاج است
  6. بخش ۲۷ - انصداع الجمعاگر داری تو قلب و سمع بشنو
  7. بخش ۲۸ - الاوتادزا و تاد ار بپرسی چار مردند
  8. بخش ۲۹ - باب الباءاشارت باءببد و ممکناتست
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.