پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۸ - احصاء الاسماء

اگر صاحبدلی بشنو کماهی

ز من احصا اسماء الهی

تحقق بروی اندر واحدیتی

فنای عبد از رسم دوئیت

فنا از شأن خلقی جمله گشتن

ز رسم و وصف خلقیت گذشتن

شدن پس بر احد باقی هم احصا

تخلق جستن آن باشد باسما

دگر احصاتیقن برمعا نیست

بر آنها هم عمل کردن عیانیست

پس احصاراسه معنی شد، فنا یک

تخلق پس تیقن باز بیشک

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۰ - الاحسانگر از روی خرد باشی مصدّق
  2. بخش ۱۱ - الارادهاراده مر محبت را مبادیست
  3. بخش ۱۲ - ارائک التوحیدشنو زارائک التوحید باری
  4. بخش ۱۳ - الاسمز اسم ار اصطلاح ما بدانی
  5. بخش ۱۴ - الاسماء الذاتیهکنون گفتارم از اسماء ذاتیست
  6. بخش ۱۵ - الاسم الاعظمدگر بشنو بیان اسم اعظم
  7. بخش ۱۶ - الاصطلامیکی از اصطلاحات اصطلام است
  8. بخش ۱۷ - الاعرافیکی از معنی اعراف بشنو
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.