صفی علیشاه
بخش ۱۱ - الاراده
اراده مر محبت را مبادیست
محب را جانب محبوب هادیست
بود در اقتضا حال ارادت
دواعی حقیقت را اجابت
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۱۳ - الاسمز اسم ار اصطلاح ما بدانی
- بخش ۱۴ - الاسماء الذاتیهکنون گفتارم از اسماء ذاتیست
- بخش ۱۵ - الاسم الاعظمدگر بشنو بیان اسم اعظم
- بخش ۱۶ - الاصطلامیکی از اصطلاحات اصطلام است
- بخش ۱۷ - الاعرافیکی از معنی اعراف بشنو
- بخش ۱۸ - الاعیان الثابتهشنو ز اعیان ثابت اصطلاحی
- بخش ۱۹ - الافق المبین والافق الاعلیافق باشد مبین اندر بدایت
- بخش ۲۰ - الافراد و الامیناناگر افراد را جوئی رجالند
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.