پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۲ - ارائک التوحید

شنو زارائک التوحید باری

که آن اسمای ذاتیه است آری

چو کون او مظاهر بهر ذاتست

در اول کان تو گو جمع صفاتست

خود آنرا گفته صوفی واحدیت

بر اوصاف است او را جامعیت

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۴ - الاسماء الذاتیهکنون گفتارم از اسماء ذاتیست
  2. بخش ۱۵ - الاسم الاعظمدگر بشنو بیان اسم اعظم
  3. بخش ۱۶ - الاصطلامیکی از اصطلاحات اصطلام است
  4. بخش ۱۷ - الاعرافیکی از معنی اعراف بشنو
  5. بخش ۱۸ - الاعیان الثابتهشنو ز اعیان ثابت اصطلاحی
  6. بخش ۱۹ - الافق المبین والافق الاعلیافق باشد مبین اندر بدایت
  7. بخش ۲۰ - الافراد و الامیناناگر افراد را جوئی رجالند
  8. بخش ۲۱ - الامامانامامان قطب را همچون دو دستند
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.