پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۷ - احدیه الجمع

احدیت که جمع اندر بیانست

بلا اسقاط ولا اثبات آنست

بلا اثبات ز آن باشد محقق

که از هر نسبتی فرد است و مطلق

بلا اسقاط ز آنره که در وی

نسبها مندرج باشد پیاپی

بود خود جمع در این پاک حضرت

احدیت دگر هو واحدیت

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۹ - الاحوالبود احوال افاضات مواهب
  2. بخش ۱۰ - الاحسانگر از روی خرد باشی مصدّق
  3. بخش ۱۱ - الارادهاراده مر محبت را مبادیست
  4. بخش ۱۲ - ارائک التوحیدشنو زارائک التوحید باری
  5. بخش ۱۳ - الاسمز اسم ار اصطلاح ما بدانی
  6. بخش ۱۴ - الاسماء الذاتیهکنون گفتارم از اسماء ذاتیست
  7. بخش ۱۵ - الاسم الاعظمدگر بشنو بیان اسم اعظم
  8. بخش ۱۶ - الاصطلامیکی از اصطلاحات اصطلام است
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.