صفی علیشاه
بخش ۵ - الاحد
احد در نزد صوفی اسم ذاتست
که مطلق ز اعتبارات صفاتست
بود مشروط او بر شرط اطلاق
زهر نسبت که پنداری بود طاق
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۷ - احدیه الجمعاحدیت که جمع اندر بیانست
- بخش ۸ - احصاء الاسماءاگر صاحبدلی بشنو کماهی
- بخش ۹ - الاحوالبود احوال افاضات مواهب
- بخش ۱۰ - الاحسانگر از روی خرد باشی مصدّق
- بخش ۱۱ - الارادهاراده مر محبت را مبادیست
- بخش ۱۲ - ارائک التوحیدشنو زارائک التوحید باری
- بخش ۱۳ - الاسمز اسم ار اصطلاح ما بدانی
- بخش ۱۴ - الاسماء الذاتیهکنون گفتارم از اسماء ذاتیست
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.